The Freemason’s Chronicle, 2 januari 1875, nummer 1

Dit openingsartikel van The Freemason’s Chronicle werd 145 jaar geleden geschreven, maar de tijdloosheid ervan spreekt nog steeds aan.

Leden van de Vrijmetselarij zijn het eens over de sociale, morele en religieuze voordelen van de vrijmetselarij.
De Meester-Vrijmetselaar, ongeacht zijn geloofsovertuiging of land, weet dat zijn band met de Instelling een aanvulling is op zijn andere kansen om een ​​goed burger te worden, een levensregel die alle zegeningen omvat die verspreid liggen over de verschillende overtuigingen waarin de naties van de wereld zijn verdeeld.

Hij krijgt de verzekering dat eer, deugd en welwillendheid de eigenschappen zijn die alleen de ene klasse van de andere zouden moeten onderscheiden: en dat binnen de heilige band van broederschap alle goede vrijmetselaars gelijk zijn in de ogen van de Opperbouwmeester des Heelals. Helaas is de buitenwereld of de populaire wereld, die de Inwijding van de Koninklijke Kunst niet is binnengegaan, geneigd om op haar leden de gewone tests toe te passen die in het sociale leven gangbaar zijn. Daarom is het van vitaal belang voor de instelling zelf dat al haar leden personen met een onberispelijk leven zijn, en het is even belangrijk dat ze die cultuur bezitten die de zachtaardige van de niet-gentleman onderscheidt.

Het lijkt ons heel goed mogelijk dat een broeder een goede, gewone vrijmetselaar is, in staat om alle plichten te vervullen die zijn opgelegd in de principes van broederlijke liefde, hulp en waarheid, en toch tekortschiet in die geoefende geleerdheid die, hoewel het de hoffelijkheid vergroot van het leven, gaat maar al te vaak gepaard met een koud, cynisch begrip. Tegelijkertijd vinden we het absoluut noodzakelijk dat elke vrijmetselaar zijn uiterste best doet om zijn intellect te polijsten en te verfijnen. We gaan inderdaad verder, en geven eerlijk en onbevreesd onze mening dat niemand mag worden gekozen om een ​​ambt te bekleden wiens cultus hem niet in staat zal stellen eer te bewijzen aan de grote en belangrijke taken van zijn positie.

Wat achter de gesloten deuren van een vrijmetselaarsloge gebeurt, is heilig voor de hele wereld.
Het zegel van geheimhouding is op het hart van de vrijmetselaar en op zijn lippen gezet. Hij is geen geloofsbelijdenis van proselitisme.
Zijn taak ligt duidelijk en recht voor hem.

Om zijn leven te leiden, om zijn daden te leiden, zodat alle buitenste kringen van de mensen mogen weten dat hij een van een glorieuze groep broeders is, beloofd om een ​​zuiver, rein leven te leiden, de zieken en behoeftigen te helpen, te spreken en te handelen de waarheid, waarvan zijn insignes slechts de symbolen zijn. Ernstig onder de indruk van het heilige en geheime karakter van het Ambacht, begrijpen we niettemin dat het algemeen bekend is dat de Vrijmetselarij een ritueel omarmt dat, vanwege de pracht van de declamatorische compositie, perfect is op zijn manier.

Onze stelling is dat een dergelijk ritueel te allen tijde moet worden toevertrouwd aan predikanten in wiens mond het niets van zijn sonore en indrukwekkende kwaliteiten mag verliezen. De oproepen tot deugd en liefdevolle vriendelijkheid, de beschuldigingen van daden van zelfverloochening en vriendschap, van de pure en mooie liefde, waar schaamte en passie geen plaats hebben, moeten worden geuit op tonen waar muzikale intonatie een rechtvaardige rivaliteit met exactheid van accent inhoudt en perfecte grammatica.

Als het anders was, wat zou dan het resultaat zijn? Het lijkt ons mogelijk dat mannen met een onvolmaakte opvoeding, maar met een kieskeurige, dwingende natuur, bij hun binnenkomst in een Loge, geen kans laten lopen om zichzelf vooruit te stoten, in seizoen en buiten het seizoen, totdat, met de energie die niet zelden begeleidt vulgaire geesten, ze hadden een ambt verkregen in de tanden van fittere, maar meer bescheiden broeders.

Het zou mogelijk zijn voor zulke personen, ondersteund door de macht van de beurs – die de Vrijmetselarij niet erkent, maar die niet buiten de berekening van waarschijnlijkheden hoeft te worden weggelaten – we zeggen dat het mogelijk zou zijn voor zulke personen om zo te beheren de plichten, die zwak aan hun onderhoud waren toevertrouwd, om mensen met een grotere cultuur en verfijning uit het veld van de plaatselijke maçonnieke activiteit te verdrijven. Als een dergelijke stand van zaken mogelijk zou zijn, zou dat jammer zijn.

Hoeveel groter zou het dan jammer zijn als er in de samenleving van zulke personen een neofiet met superieure mentale voordelen zou worden geïntroduceerd, die, geschokt door de ongerijmdheid van de positie, zich terugtrok tijdens de eerste stadia van zijn verlichting, en vóór alles de pracht van het systeem drong tot zijn verbaasde blik door.

Dit zijn toch zeker mogelijke schades waartegen men zich moet beschermen.
Dit zijn echter tegenslagen die, omdat ze beperkt blijven tot de Koninklijke Kunst zelf, mogelijk onbestraft blijven, zo niet onbekritiseerd; maar er zijn er meer dan deze. Laten we een fictief voorbeeld nemen.

We zullen veronderstellen dat een of ander koninklijk personage een bezoek brengt aan een grote provinciestad.
De burgemeester en het bedrijf hebben hun vindingrijkheid uitgeput door een verscheidenheid aan amusement te bieden.
Er was het onvermijdelijke concert in het stadhuis; het bezoek aan lokale fabrieken; de wijk Flower-show, en inderdaad, de algemene ronde van milde dissipatie eigen aan de gelegenheid. Eindelijk stelt het zichzelf voor aan de Provinciale Grootloge dat een monsterlijk Vrijmetselaarsbal de gewenste levendigheid zou geven, en als toestemming wordt verleend voor het gebruik van kleding, wordt het grote werk in gang gezet.

We gaan ervan uit dat alle voorrondes soepel zijn verlopen. De magnaten van het graafschap hebben uitnodigingen ontvangen en aangenomen, en de veelbewogen avond is eindelijk aangebroken.De broeders zijn verzameld, oplopend van de eenvoudige witte jongen en lichtblauwe zijde tot paars en scharlaken en goud; de halsbanden en juwelen die we allemaal willen hebben.
Gevoelige meisjes en slim opgeleide matrons zijn aanwezig, met scherpe ogen voor alle pracht en praal en al het andere dat zichtbaar is.

Er zijn veel uitingen van blijde verbazing dat Heer Die-en-die, of meneer Nominaat, een Vrijmetselaar zou moeten zijn, en in de loop van de tijd, wanneer de zaken enigszins zijn geregeld, wordt de vraag brutaal over wie de voorzitter of president is , of Meester, zoals hij wordt genoemd, van de plaatselijke Loge?

Stel dat het in zo’n geval mogelijk zou zijn dat diezelfde voorzitter, of president, of meester niemand anders is dan een bepaalde persoon met een berucht gebrek aan cultuur; een, wiens gebrek aan goede opvoeding, en onwetendheid van de beleefdheden van de samenleving, zijn de gewone grap van de stad. Als zoiets mogelijk zou zijn – we zeggen niet dat het zo is – zou het een verwijt zijn aan de Orde van de Vrijmetselarij.

Men kan ons de vraag stellen, zouden we louter cultivatie en wat men manieren noemt, boven oprechte integriteit en een goed hart stellen? Ons antwoord zou zijn dat we dat in de zaken van het gewone leven niet zouden moeten doen, maar we denken dat alle representatieve mannen deze sierattributen zouden moeten bezitten; en net zoals een onwetende en vulgaire man niet op zijn plaats is op de preekstoel, in de senaat of in de gemeenteraad, zo is hij niet op zijn plaats als officier van een Vrijmetselaarsloge. Alle mannen kunnen niet, en het is ook niet wenselijk dat ze Lord Chesterfields zijn, maar alle mannen die instellingen willen vertegenwoordigen, moeten over evenveel beleefde kennis beschikken als de positie die ze innemen zullen eren.

Bepaalde Engelsen van de middenklasse zijn te geneigd om te verachten wat ze enigszins minachtend noemen, maar we hebben het gezag van de laureaat dat ‘manieren niet ijdel zijn, maar het bewijs van loyale aard en van nobele geest’. We willen vooral onze Broeders erop wijzen dat The Freemason’s Chronicle nooit zal ontaarden in het orgaan van zeurderige kritiek. Er zal geen poging worden ondernomen, in het belang van slimheid of fijn schrift, om de glinsterende rapier van sarcasme te hanteren tegen minder begaafde leden van het lichaam waartoe we trots zijn te behoren.
Tegelijkertijd hebben we een blijvend geloof in de goede effecten van een eerlijke, uitgesproken mening.
Het zal worden opgemerkt dat we ons zorgvuldig hebben onthouden van het maken van de eenvoudigste directe lading.

Ons argument is dat door een vrijmetselaar te worden een man niet één enkele verantwoordelijkheid opheft die hij tot nu toe aan de samenleving verschuldigd was, maar dat hij nieuwe verantwoordelijkheden op zich neemt tegenover een oude, eerbiedwaardige en respectabele onderneming.
Dat het in zijn nieuwe functie, als hij zowel de eer als de voordelen nastreeft, absoluut noodzakelijk is dat hij zichzelf waardig maakt.
Sterker nog, als er ooit een periode zou komen waarin het beeld dat we hebben getekend, echt zou kunnen lijken; wanneer we toevallig onwetendheid en vulgariteit naar de zetel van de leraar zouden zien verheffen, zou het tijd zijn voor degenen die van het Ambacht houden om een ​​waarschuwende stem te verheffen.

Van sommige oude filosofen wordt gezegd dat ze vanachter een sluier onderricht hebben gegeven. De studenten hoorden het advies van de meester, maar zagen zijn gezicht niet. In die toestand waarin veel wijze waarheden, vriendelijk gesproken, werden geleerd, deden ze ongetwijfeld een beroep op de intelligentie van degenen die het hoorden en begrepen. Bid dat we niet minder fortuinlijk mogen zijn.

Thierry Stravers is mede-eigenaar van Vrijmetselaarswinkel.
Zijn passie voor stijl en elegantie combineert hij graag met zijn Maçonnieke activiteiten.
Thierry is eigenaar van Trenica, een marketingbureau en is bestuurslid bij Loge Verlichting No.313 O: Hoofddorp.

Thierry Stravers Gentleman Franc-Maçon gentleman blog Freemasons Dutch Nederlandse regalia maçonniek Vrijmetselarij Vrijmetselaarswinkel Loge Benelux Thierry Stravers Vrijmetselaarswinkel Nederlandse regalia Benelux Loge Royal Arch Mark Master Mason Franc-Maçon Hugenoten Frankrijk

 

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

4 × 3 =